Dol op honden, of hondsdol? In deze pakkende debuutthriller liggen beide naast elkaar.
Ik moest er even inkomen, maar toen pakte het verhaal me volledig in. Er zijn twee verhaallijnen: de man die zich aan alle kanten tekortgedaan voelt en de vrouw die een behoorlijk laag zelfbeeld heeft.
Het verhaal van de man is cursief gedrukt, ergens maakt dit hem herkenbaar, maar het is niet echt nodig. Zijn verhaal is duidelijk anders. Hij voelt zich in de steek gelaten. Op school was hij al anders dan de anderen. Als zijn moeder dan ook nog verslaafd raakt aan de drank - inclusief losse handjes - is het voor hem duidelijk: alleen zijn vader staat aan zijn kant. Helaas maakt die een einde aan zijn leven. Dit tekent de man aan alle kanten, het is zijn drijfveer om te doen wat hij doet.
Tessa is de vrouwelijke hoofdpersoon. Ze is per ongeluk in het showwereldje van de honden terecht gekomen. Ze geniet er vooral van omdat ze al redelijk snel een autoriteit op het gebied van hondenverzorging is. Daarnaast is het voor haar een wereld om haar netwerk uit te breiden.
De honden lopen door het hele boek heen. Sommige overleven het niet (leverworst is dodelijk, een kogel ook). Andere dartelen vrolijk rond.
De man voelt zich dus miskend. Als eerste moet zijn moeder (die hem slechts geadopteerd heeft) het ontgelden. Dan ontdekt hij wie zijn echte moeder is, verwacht van haar een warm ontvangst, maar komt van de koude kermis thuis. Dan moet zij ook maar van het toneel verdwijnen.
Tessa is toevallig getuige van de kus die de man uitwisselt met een van de meest gehate hondenfokkers. Ze is verbaasd, maakt een paar foto's vanuit het portiek van een pub, maar besluit dan toch deze foto's weg te gooien. Als blijkt dat deze vrouw vermist wordt, beseft ze dat zij waarschijnlijk de laatste is die haar levend gezien heeft. Ze helpt de politie met een compositietekening.
En dan wordt het boek ineens aantrekkelijk. De spanning wordt opgebouwd, afgewisseld met enkele vleugjes romantiek - wat het thrillergedeelte alleen maar versterkt.
De ontknoping is perfect gevonden (al moet ik toegeven dat ik redelijk snel doorhad wie de dader was).
Het boek wist me te boeien, dusdanig dat ik er m'n nachtrust voor opofferde.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten