woensdag 5 augustus 2015

Isa's droom door Marco Kunst

Een bijzonder en volwassen boek voor 13-15 jarigen. Een boek dat je niet echt achter elkaar uitleest... maar dat zou je wel willen.

Isa droom ervan een ster te worden. Ze zal als Alysha de wereld veroveren met haar stem. Hoe bedrogen komt ze uit als ze helemaal de grond ingeboord wordt tijdens een talentenjacht. Het is de druppel. Altijd heeft ze zich minder gevoeld, minder dan haar broertjes, minder dan haar klasgenootjes. Als Isa dan ook impulsief een aantal pillen inneemt valt ze in coma in de badkamer. Het leven in Binnenland begint.

Binnenland, de wondere wereld die je ingaat als je in coma ligt. Op een grandioos mooie manier wordt de strijd van Isa tegen Alysha beschreven. Ik kan me helemaal voorstellen dat het Binnenland echt bestaat. Ontwaken bij Ikdrasil, Heugens en Voelers tegenkomen, De Motorische Jungle bedwingen, End's End - het echte einde waar Isa nog niet thuishoorde, het Wezen van de Nacht - nog nooit heb ik zo mooi Angst beschreven zien worden. Om vervolgens uit Drongeland te komen.

Als je geteisterd wordt door angsten, niet weet waar je eigenlijk staat in de wereld, die (nieuwe) klasgenoten best wel eng zijn, dan is dit boek bijna het antwoord. Er zitten zoveel woordspelingen in verwerkt waar je houvast aan kunt hebben. Ik vind het een van de betere YA-boeken. Fantasy, maar dan wel een fantasie waar je in kunt geloven. Een fantasie waar je mee verder kunt.

vrijdag 19 juni 2015

Overstroomd - Eva Moraal

Een echte pageturner. Je kunt absoluut niet stoppen met lezen. Na de Grote Overstromingen wonen de Natten en de Drogen in verschillende gebieden. De Drogen zijn welgesteld en hebben de touwtjes in handen. De Natten zijn bijna de slaven van de Drogen te noemen. In oude kleding, alles op de bon, nauwelijks hun hoofd boven water kunnen houden. Hun huizen zijn oud, verrot, vervallen, beschimmeld. Daarentegen wonen de Drogen in mooie droge huizen, rijkdom straalt ervan af.

Nina is de dochter van de gouverneur, haar zus is verdronken tijdens de laatste Overstroming. Daarom moet Nina nu naar een andere school, in het Natte gebied. Een school waar meer Drogen op terecht gekomen zijn maar waar ook Natten de lessen volgen. Max is één van hen. Het lot treft dat zij tijdens bepaalde lessen naast elkaar zitten. Er is, ondanks de enorme tegenstelling, al snel een bepaalde aantrekkingskracht. Al willen ze dat beide niet toegeven. Er is één leraar die de grens tussen Droog en Nat niet zo nauw neemt en de leerlingen graag de echte geschiedenis wil laten lezen. Van Kralingen zorgt er ook voor dat Max en Nina samen aan een opdracht moeten werken. Nina doet haar best Max niet te laten weten wie ze echt is, bang dat hij dan niets meer van haar moet hebben. Max is zijn stuntelige zelf, met een klein hartje, zo blijkt al gauw.

Wanneer Nina spullen terug gaat brengen naar Max komt ze Liam tegen op de gang. Liam is van school gestuurd, hij staat bekend als de terroristische broer van Max. Max laat haar kennismaken met Bob Dylan. De zanger uit de zestiger jaren uit de twintigste eeuw. Het is voor een Natte niet toegestaan zonder reden in de Gewesten van de Drogen te komen. Nina wil echter Max ook haar woonst laten zien, en hem vertellen over Isa, haar zus. Max wordt binnengesmokkeld door Erik, de chauffeur van haar vader, een Natte met een baan in het Droge Gewest.

Op school wordt Max in elkaar getrapt door enkele leerlingen. Om Nina te sparen neemt hij de schuld op zich en wordt dan ook van school gestuurd. De Nationale Alliantie tegen Terreur en Onderdrukking (NAtTO) bedenkt dat Nina moet worden ontvoerd om zo haar vader te dwingen tot onderhandelen. Max wordt door Liam overgehaald Nina te laten overkomen. Vanaf dat moment kun je het boek echt niet meer wegleggen.

Het verhaal wordt afwisselend door Max en Nina verteld. Deze afwisseling stoort niet, het maakt het verhaal juist nog levendiger. Het ontluikende liefdesverhaal van twee tieners uit compleet verschillende achtergronden tegen het verhaal van een oorlog in een dystopische wereld.

woensdag 27 mei 2015

Voorbedacht door Loes den Hollander

Thrillerlovers.nl schreef een winactie uit: beschrijf wat je ooit met voorbedachte rade gedaan hebt en wie weet... Om te weten wát ik met voorbedachte rade heb uitgespookt moet je thrillerlovers bezoeken ;-) Het boek heb ik gewonnen en met zéér veel plezier/spanning gelezen!
Ze zouden een uur geleden al terug zijn.
Sterk begin van een spannend complot! Philippe heeft de 3-jarige Carice meegenomen om haar oma te bezoeken. Alleen wacht Marjon al uren op hun terugkomst. Philippe beantwoordt geen telefoon. Ten einde raad vraagt Marjon haar beste vriendin haar naar Valkkoog te brengen. Philippe heeft haar auto meegenomen, zijn moeder woont in het huis naast de kerk. Haar auto staat wel in de straat maar van Philippe, Carice of oma geen spoor. De nachtmerrie is begonnen. Waarom stuurt Philippe haar een foto van Carice? Waarom neemt hij zijn telefoon niet op? Waarom is zijn huis leeg? Dan verdwijnt ook nog haar beste vriendin, wacht even, is ze werkelijk nog wel haar beste vriendin?

Na iets meer dan de helft van het boek neemt Philippe het verhaal over. Vanaf nu wisselen de verhaallijnen zich met enige regelmaat af, beslist niet storend, eerder verhelderend. Er worden snel enkele dingen duidelijk.

Philippe's manier van leven heeft hem in de klauwen van topcriminelen gebracht. Enig nadenken van zijn kant zat er niet bepaald bij. Liefde maakt blind? Het wordt ook al snel duidelijk waar Carice gebleven is. Drieduizend kilometer verderop, in het Griekse Nafplion, gekidnapt omdat iemand een kind wilde hebben, liefst al uit de luiers.
Ondertussen wordt nog steeds naarstig gezocht naar Philippe en Carice. In een afgebrand huis wordt het lichaam van Philippe gevonden. Van Carice geen spoor. Dan krijgt Marjon onverwacht bezoek... een vrouw weet haar te vertellen waar haar dochtertje is.

Dan nóg weet Loes den Hollander de spanning erin te houden. Zelfs als Carice ongeschonden terug is bij haar moeder is de nachtmerrie nog niet voorbij. Een zeer onverwacht einde, mooie wendingen, spanning van het begin tot het eind.

Dank aan Thrillerlovers en Loes den Hollander!
Thrillerlovers op facebook
Loes den Hollander op facebook

vrijdag 24 april 2015

Denken aan vrijdag - Nicci French



Gekocht op vrijdag, begonnen te lezen op vrijdag, (bewust) geëindigd op vrijdag én de blog op vrijdag! Het vijfde boek in de Frieda-Klein-reeks is weer een juweeltje. Het zou zelfstandig te lezen zijn. Je herkent zóveel uit de vorige boeken, toch denk ik dat je het eigenlijk wel degelijk achter elkaar moet lezen. Jammer dat er zoveel tijd tussen het verschijnen van de delen zit. Maar wel weer top dat alle delen ook als dwarsligger zijn uitgebracht!

Denken aan vrijdag leidt ons weer door hartje Londen. Het boek begint op vrijdag, een bijscholingsdag. Kitty vaart met haar ouders over de Theems als ze een walvis ontdekt. De boot is gestopt om de Theems en de Londen Bridge aan de gasten te laten zien. Wanneer de politie arriveert en de vondst in een grote zwarte zak stopt streept Kitty het woord wallevis door en schrijft MAN.
Sandy is vermoord. Frieda wordt verdacht. Uiteraard niet door de mensen die haar kennen, wel door commissaris Crawford en psychotherapeut Bradshaw. Een nieuwe hoofdinspecteur, Sarah Hussein, doet haar intrede. Ze wordt meteen flink geïndoctrineerd. Het is lastig om je eigen conclusies te trekken en zelf te oordelen als je steeds maar weer hoort dat Frieda niet te vertrouwen zou zijn. Misschien werkt het feit dat Frieda ervandoor gaat niet bepaald in haar voordeel, maar Klein's speurwerk is weer subliem te noemen.

Gelukkig krijgt Frieda volop en op alle mogelijke manieren steun van haar vrienden, waaronder hoofdinspecteur Karlsson en de trouwe Josef. Karlsson steekt zijn nek wel erg ver uit en wordt zelfs op non-actief gezet. Het is voorspelbaar dat het "goed" afloopt, maar daarom niet minder prettig om te lezen.

Denken aan vrijdag eindigt... op vrijdag. Er zit een zomer tussen het begin en het eind. Een zomer vol spanning, levensverhalen, mooi uitgewerkte karakters. Hoewel je niet echt veel over de vrienden leest weet je toch stiekem steeds een beetje meer. Ze beginnen voor je te leven.

En dan volgt die slotalinea...! Ik ben benieuwd naar zaterdag.

zondag 29 maart 2015

Sterf twee keer - Tess Gerritsen

Op de een of andere manier konden de boeken van Tess Gerritsen me niet boeien. Het heeft dan ook een behoorlijke tijd geduurd eer ik eindelijk tot pagina 50 van het boek doorgeworsteld ben. Waarbij ik, omdat het niet beklijfde, ettelijke malen opnieuw begonnen ben. Tot ongeveer een week geleden. Ik begon opnieuw en ben (bijna) niet gestopt tussendoor. Was het dan ineens wél spannend? Eigenlijk nog steeds niet. Maar het verhaal pakte me ineens. De waarheid gebiedt me te zeggen dat het pas op pagina 302 even echt spannend werd. Het boek telt 318 pagina's.

Een safari in Zuid-Afrika. Als iets me niet trekt is dat het wel. Niet omdat ik dieren niet mooi of intrigerend vind. Juist wel, en daarom gun ik ze graag hun eigen leefwereld, een wereld die ik niet hoef binnen te treden. Johnny en Clarence laten als gids een groep toeristen de binnenkant van de wildernis zien. Millie is meegegaan met Richard, eigenlijk tegen beter weten in, om hun relatie te redden. Al snel weet ze dat die reddeloos verloren is. Richard is zwaar gecharmeerd van enkele jonge vrouwelijke medereizigers.

Zes jaar later wordt in Boston het lijk gevonden van taxidermist Leon Gott, een alleenstaande man van 64. Hij is gestorven zoals hij dieren vilt, hangend aan zijn voeten, ontweid en al wordt hij gevonden. Alleen kloppen het aantal organen in de vuilnisbak niet.

Ondertussen valt het eerste slachtoffer tijdens de safari. Spoorzoeker Clarence wordt 's morgens vroeg gevonden. Een stel afgekloven botten is al dat van hem rest. Het kamp kan niet worden opgebroken omdat de jeep onklaar is. De verhaallijnen van Boston en Botswana worden mooi afgewisseld.
In Boston gaan Maura Isles en Jane Rizzoli op jacht naar een sneeuwpanter, liever gezegd naar de pels van de panter. Hoe kan zo'n dier verdwijnen, wie hebben er belang bij? De dierentuin is de aangewezen plaats om meer informatie los te krijgen. Dan wordt dierenverzorgster Debbie het slachtoffer van een luipaard. Hoe het dier in de kuil had kunnen komen terwijl er schoongemaakt werd is een raadsel.
De gemoederen in het kamp raken ernstig verhit. Er komt een tweestrijd. Millie staat achter Johnny, wat Richard niet kan waarderen. Sylvia en Vivian scharen zich met Elliot achter Richard. De heer en mevrouw Matsunaga staan er een beetje buiten. Totdat de heer Matsunaga gevonden wordt, hangend aan een tak als prooi van een luipaard. Dan worden de kampen helemaal duidelijk. Elliot wordt op een morgen wakker met een slang in zijn tent. Johnny wordt door de groep weggestuurd, zonder geweer om hem te beschermen. Wanneer Millie midden in de nacht wakker wordt en haar tent uit gaat hoort ze een schot. Doordat het kampvuur bijna uit is kan ze nauwelijks iets onderscheiden. Blindelings rent ze weg, het volgende schot mist haar op een haar na.

In Boston blijken er meerdere lijken gevonden te worden, die op de één of andere manier verbonden lijken te zijn met Leon Gott. Waarom was Leon op zoek naar zijn zoon? Wat is zijn relatie met Jodi Underwood?
In Zuid-Afrika leeft Millie Jacobsen met haar man en dochter een teruggetrokken bestaan. Jane wil graag in contact komen met deze enige bekende overlevende van de safarigroep. Zij is de sleutel tot de antwoorden op vele vragen. Millie is bang. Bang dat Johnny haar alsnog zal vinden en vermoorden. Wanneer ze zich toch heeft laten overhalen naar Boston te komen leeft ze continu in angst. De verdachte die ze door een raam bekijkt lijkt niet op Johnny. De jacht op de werkelijke moordenaar begint nu pas echt.

Kroonsz door Marco Kunst

Het boek vertelt het verhaal van Wessel Kroonsz, beginnend in 1670 en eindigend in 2013. Kan iemand zo lang leven? Wel als je vader - Zacharias Kroonsz - met behulp van de kronoscoop, levenslijnen zichtbaar kan maken, levenslijnen kan uittrekken en zo ervoor zorgt dat je tot in het oneindige kan leven.

Hoe komt Zacharias hierbij? Hij is een gerespecteerd arts in de tweede helft van de 17e eeuw. Kerk en staat zijn gescheiden. Er leven mensen die de wetenschap boven de religie durven stellen. Spinoza, Jan Swammerdam, Christiaan Huygens, mensen waarover we geleerd hebben op school komen zo weer tot leven in een beschrijving van het leven in de Gouden Eeuw.

Zacharias Kroonsz is helemaal in de ban van de levenslijnen. Er moet iets zijn waardoor je deze lijnen zichtbaar kunt maken. Zoon Wessel wil liever zijn school afmaken dan zijn vader assisteren. Maar als zijn vader hem betrapt op spijbelen is het gedaan en moet hij helpen met experimenteren. Na maanden is het gelukt Spinoza's lenzen aan Huygens' slingeruurwerk te bevestigen. Eerst zijn de experimenten nog redelijk "onschuldig", er worden duiven gebruikt om levenslijnen te ontdekken. Al snel denkt Zacharias het raadsel van de dood te hebben ontsluierd. Hij kan voorspellen wanneer iemand dood gaat. Als dan de volgende morgen Joris Barentsz inderdaad om 6 uur sterft...
Wessel is stapelverliefd op het dienstmeisje Lykke. Hij doet er alles aan om bij haar in de buurt te komen. Zij troost hem als zijn moeder sterft. Zacharias is ontroostbaar. Hij woont in zijn atelier en denkt manieren uit om Geertje terug te krijgen. Hij heeft inmiddels ontdekt dat hij over 10 dagen zal sterven. Maar hij heeft helemaal geen tijd om al dood te gaan. Jan Swammerdam moet hem helpen de levenslijn te ontdekken. Helaas is Jan niet thuis en ook de dominee is op pad zodat Wessel onverrichterzake huiswaarts keert. Hij wil zijn sores aan Lykke vertellen, maar ook zij is er niet. Als Wessel zijn vader vraagt waar Lykke is gebleven antwoordt deze door een priem in zijn eigen hart te steken. Hij heeft zelf zijn levenslijn verbroken, de natuurwet doorbroken.

In één felle beweging sprong Wessel op de tafel en eroverheen. Hij duwde zijn vader opzij, die nog steeds stond te wauwelen over het wonder dat geschiedde. Hij liep de schaduwen in en werd verzwolgen door die vreemde plek, waar de wereld zelf leek op te houden.
Zacharias heeft de poort naar de hel geopend.

Bijna 22 jaar later weet Zacharias zijn zoon terug te krijgen uit de duisternis. Wat volgt is een geschiedenis in sneltreinvaart tot het jaar 2013. Zowel Zacharias als Wessel leven nog. (Stel je voor welke industriële ontwikkelingen zij hebben megemaakt!)
Pink zit op school, ze is een populair meisje maar voelt zich al snel aangetrokken tot die vreemde jongen, Wessel. Hij zit niet op school, hij is mysterieus. Hij is wel de manier om aan het saaie bekrompen wereldje te ontsnappen. Wanneer Wessel haar dan ook een treinkaartje naar Amsterdam stuurt spijbelt Pink van school en gaat naar de grote stad. Wessel haalt haar op in een koets met paarden. In vliegende vaart gaan ze naar het huis van Wessel en Zacharias. Pink wil ontsnappen maar wordt verdoofd. In gevangenschap komt ze weer bij. Bor, een jongen van haar school, is bij haar. Ze zijn nodig om de Torn, de hel, dicht te gooien.

Op een prachtige manier worden de zeventiende en eenentwintigste eeuw met elkaar verbonden. Je wilt continu doorlezen. Een Young Adult boek met enorme diepgang. Het verhaal met een prachtig tijdsbeeld.

vrijdag 27 februari 2015

Het Ministerie van Buitengewone zaken - Nathan Englander

De gruwelen van Argentinië verteld met smakelijke Joodse humor. Op de juiste momenten heel serieus en ook op de juiste momenten de humor erin verwerkt. Een echte aanrader!

Lilian en Kaddisj Poznan wonen met hun puberzoon Pato in Buenos Aires. Lilian werkt voor een verzekeringsagent die louche zaakjes niet schuwt. Kaddisj, die nog nooit een normale job heeft gehad, probeert de kost te verdienen door illegale karweitjes op te knappen voor de nabestaanden van de Welwillende Zielen. Hij wist namen op de (Joodse) grafstenen, zorgt dat de doden niet meer herkenbaar zijn. Pato studeert en hangt rond met zijn vrienden. Liever hielp hij zijn vader niet bij het nachtelijk beitelen maar hij heeft weinig keus.

Wanneer Kaddisj de familieleden van dokter Mazursky onvindbaar gemaakt heeft blijkt de plastisch chirurg ook een gokverslaafde. Hij kan niet betalen en vergoedt Kaddisj door zijn neus te verbouwen. Ook Lilian krijgt een nieuwe neus, het Joodse kenmerk verdwijnt. Pato weigert de operatie.

Het wordt gevaarlijk om boeken te bezitten in Argentinië. Kaddisj besluit dan ook de gevaarlijkste boeken van Pato te verbranden, in de badkuip. Een confrontatie tussen vader en zoon volgt. Pato besluit, na een flinke uitbarsting, dat hij bij zijn vriend Rafa onderdak zal zoeken. Hij was van plan nooit meer terug te keren naar huis. Na een avondje stappen wordt het vriendengroepje opgepakt. Pato heeft geen identiteitspapieren bij zich en moet in de cel overnachten. De volgende morgen mag hij één telefoontje plegen. Als er niet snel genoeg wordt opgenomen moet hij wachten tot de volgende dag. Kaddisj komt hem ophalen op het politiebureau.

Eenmaal terug thuis belt Kaddisj Lilian op om haar het goede nieuws te vertellen, de zoon is weer thuis. Lang duurt deze vreugde echter niet. Kaddisj wil graag dat Pato hem bedankt voor het ophalen, Pato blijft star de puberzoon spelen en reageert niet. Na een forse woordenwisseling is Kaddisj flink gekwetst en zegt "Val dood, ik zou willen dat je nooit geboren was". Er wordt aan de deur geklopt, Kaddisj doet open en Kaddisj' wens gaat in vervulling. Van het ene op het andere moment was het alsof zijn zoon nooit was geboren. Vier mannen nemen Pato mee. Toen hij het appartement uit kwam lachte hij even naar zijn vader en zei "Wel een lullige manier om uit elkaar te gaan", waarop de greep om zijn armen werd verstevigd en hij meegenomen werd.

Wanneer Lilian thuiskomt zoekt ze het hele appartement af, op zoek naar Pato. Ze vindt Kaddisj in de badkuip, hij had zichzelf opgesloten "achter de verkeerde deur". Hij dacht dat Lilian was thuisgekomen, daarom had hij de voordeur geopend, de voordeur van staal. De voordeur die dicht had moeten blijven.

Er volgt een lange zoektocht naar de verdwenen zoon. In eerste instantie trekken Lilian en Kaddisj samen op in de strijd tegen de bureaucratie. Gaandeweg lopen hun zoektochten uit elkaar. Lilian zit dagenlang op het Ministerie van Buitengewone zaken, Kaddisj volgt zijn eigen instincten. Dokter Mazursky brengt hem in contact met de Navigator. Deze vertelt hem hoe de jongeren verdwijnen uit Argentinië. Gedropt in de rivier vanuit het vliegtuig. Levend en wel, maar voordat ze de rivier hebben bereikt zijn ze al gestorven. Ze zullen nooit worden teruggevonden. Lilian weigert te accepteren dat Pato dood is. Ze weigert Kaddisj nog verder toe te laten in haar leven, hij mag terugkomen als Pato gezond en wel voor haar staat. Kaddisj kan nauwelijks zonder haar leven, een zwerversbestaan volgt. Uiteindelijk besluit hij haar te helpen. Een priester heeft haar gezegd dat voor een losgeld Pato terug kan komen. Het bedrag is absurd hoog. Om aan het losgeld te komen heeft Kaddisj de hulp ingeroepen van dokter Mazursky. Deze raadt hem aan een ontvoering in gang te zetten. In Buenos Aires zijn de doden meer waard dan de levenden. Je kunt ook losgeld eisen voor beenderen.
Het openbreken van het mausoleum en het meenemen van de beenderen lukt. Alleen blijkt de dochter te weigeren losgeld te betalen. Dan voert Kaddisj zijn laatste plan uit. Lilian accepteert de dood van Pato niet. Kaddisj besluit haar de beenderen te tonen, als zijnde van Pato. Lilian laat zich niet om de tuin leiden. Een moeder voelt hoe dan ook of haar zoon in de buurt is. Kaddisj besluit de beenderen te begraven naast zijn eigen moeder, een zoon heeft een graf nodig, ook al zijn het niet zijn eigen beenderen. Lilian trekt zich terug in het appartement, haar ogen gevestigd op de hoek waar Pato vandaan zou kunnen komen.