Vogel Vera in het wonderbos - prentenboek door Esther van der Ham

Vogel Vera is een prentenboek voor kinderen van 4 tot 6 jaar... maar ga het eens lezen als volwassene! Haal er dezelfde lessen uit welke het kind eruit kan halen. Want waarom zou je stoppen met ontdekken, genieten, vragen, durven....
Door middel van prachtige plaatjes spreekt Vogel Vera tot de verbeelding. Ze maakt veel avonturen mee in het wonderbos. Roze en oranje bomen, paarse struiken... ik wil wel mee op ontdekkingstocht met Vogel Vera. Zo aansprekend als dit voor een volwassene al kan zijn, wat moet een kind dan wel niet genieten?!

Ik kocht dit prentenboek enkele jaren terug tijdens onze Burgst-wandeling bij kinderboerderij de Sik in Breda. Een prachtige dag, en we hadden het genoegen Esther zelf te mogen ontmoeten. Dit boek verdient alle sterren. Kleurrijk, speels, inspirerend, een doe-boek ook nog, er is ook een app...

Voorlopers door Mirjam Hildebrand

Ik volgde Mirjam Hildebrand al een tijdje. Toen ze dan ook bekendmaakte dat ze een YA boek ging schrijven was ik dan ook zeer benieuwd. Eén tip: ga dit boek niet lezen als je echt andere dingen moet doen... ik mag van mezelf één hoofdstuk lezen... en 4 hoofdstukken verder? ;-) stoppen is een no-go.

Emma is 15 jaar en voelt, hoort en weet meer dan andere mensen. Ze woont samen met haar moeder en broertje. Onderweg naar school ontmoet ze Philana. Zij haalt haar over om mee te gaan naar Frankrijk. Emma verzint een reden om thuis weg te komen en stapt op het laatste moment toch op de trein, richting haar vader. Haar vader moest wel vertrekken, als lid van de Voorlopers voelde hij zich beslist niet meer thuis in het "gewone" leven. Haar vader is niet blij met haar komst, maar ze mag voorlopig blijven. Het begin van een enorm spannend avontuur.

De avonturen zijn nooit onwaarschijnlijk. Je wordt zo meegetrokken in het verhaal. Voorlopers helpen elkaar over de hele wereld. Een prachtig fenomeen. Zoals de hele wereld communiceert, niet alleen de mensen onderling.

Wanneer je een echt spannend boek wilt lezen moet je dit boek beslist niet overslaan. Ik geef dit boek zelfs 5 sterren. Ik ben nu al benieuwd naar het volgende boek!

De negen kamers - Peter-Paul Rauwerda

Wat een prachtig boek mocht ik van Lemniscaat lezen. Vanaf het begin werd ik meegesleurd tussen de fictie en mischien wel realiteit. Het is maar hoever je eigen dromen je brengen.

Als Jonas alleen thuis is en barst van de hoofdpijn wordt er op een nacht ingebroken. Er is niets weg... er is iets bijgekomen. Een boek, niet zomaar een boek, een boek met dichte pagina's. Het eerste hoofdstuk kan Jonas wel lezen. Hij gaat op pad en ziet op wat eerst een braakliggend terrein was, een huis staan. Precies het huis zoals in het boek beschreven is. Daar moet hij meer van weten. Hij besluit op onderzoek uit te gaan en zo beland je dan in een prachtige droomwereld. Of was het toch werkelijkheid?

Eén kamer is alleen maar schijn

Eén kamer geeft plezier en pijn

Eén kamer eet en laat je eten

Eén kamer speelt met je geweten

Eén kamer valt niet te ontvluchten

Eén kamer zweeft op wolkenluchten

Eén kamer laat de warmte stromen

Eén kamer geeft je toekomstdromen

Eén kamer is nog onbekend

Die zal bepalen wie je bent

Ik behoor dan misschien niet tot de doelgroep, ik houd wel van YA boeken. En zeker van boeken waar je toch wel even bij aan het denken wordt gezet. Alle kamers in het huis hebben hun specifieke eigenschappen. Ik hoor je denken... een kamer met eigenschappen? Ja, lees het boek en ook jij zult dit ervaren. Zoals hierboven beschreven, zo zijn de kamers echt. Ik hield meteen van de bibliotheek. Ik zou eigenlijk ook mijn boeken op die manier in willen delen, al zal ik bij sommige categorieën weinig boeken op de plank hebben staan.

Het gesprek van Jonas met de vader van Anna zal me nog lang bijblijven. Hier wordt zoveel waarheid op een mooie manier beschreven. Het hele leven bestaat uit keuzes maken. Psychologie van de bovenste plank. Zijn al deze kamers in ieder huis te vinden? Als je buiten de muren kijkt waarschijnlijk wel. Het ligt er vast aan wát je wilt zien. En die tuin? Die lijkt misschien wel een beetje op mijn tuin. In mijn dromen ;-)

Vier volle sterren voor dit adembenemende psychologische verhaal. Prachtig verteld. Hij krijgt een ereplaats in mijn eigen bibliotheekje.

Optimisme is dodelijk - Susin Nielsen

Pas op: Levensgevaarlijk en hier zou ik graag wat uitroeptekens achter plaatsen. Wat een heerlijk boek heeft Susin geschreven! Pessimisten hebben vaker gelijk dan optimisten (zou dat echt zo zijn??) maar optimisten hebben meer plezier (dát geloof ik dan weer wél). Robert A. Heinlein schreef deze woorden. En o wat worden ze bewaarheid in dit boek.
Petula, 16 jaar oud en met zo'n zwartgallige kijk op het leven dat je er als optimist bijna eng van wordt. Vergeet vooral je flesje desinfecterende gel niet als je begint te lezen... of trek latex handschoenen aan. Wat kun je het als puber toch moeilijk hebben, zeker als je een enorme last op je schouders meedraagt zoals Petula. Toch kan ook een pessimist nog een hoop leren en loslaten, zeker als je de juiste vrienden treft.

Het levensverhaal van Petula (want ja, ook een 16-jarige heeft al een heel leven geleefd) wordt doorspekt met humor verteld. Beslist geen zwartgallig boek dus! Petula was dan ook niet altijd pessimistisch, een gebeurtenis van enkele jaren terug heeft haar in een bijzonder bang muisje veranderd. Petula denkt vaak terug aan die gebeurtenis, geeft zichzelf de schuld van wat er gebeurd is. En als puber is dat echt een zware last om te dragen.
Op school is ze gedwongen deel te nemen in een soort kunstklas, zo'n klas na schooltijd met alleen "kneuzen". Een regelrechte ramp! Totdat op een dag Jacob deel gaat uitmaken vam dit kneuzen-knutsel-klasje. Natuurlijk geef je niet meteen toe dat je hem wel interessant vindt... en wat als blijkt dat Jacob óók een flink geheim met zich meedraagt?

Dit boek is een aanrader voor zowel pessimisten als optimisten. Voor iedereen dus eigenlijk. Ik heb het met erg veel plezier gelezen, met dank aan Lemniscaat. Zou het trouwens echt zo zijn dat de wereld onderverdeeld kan worden in optimisten en pessimisten? De realist vindt vast dat hij ook in dat rijtje thuishoort. Maar dan vinden optimisten weer vaak dat ze realistisch zijn (en pessimisten ook :-) ...

ISBN 9789047708933 ik zeg: aanschaffen en lezen!

meer dan een jaar later...

Heb ik dan geen boeken gelezen in de tussentijd? Toch wel. Maar door het hectische jaar dat achter mij ligt heb ik veel van wat ik gelezen heb niet eens in mijn brein opgeslagen. Daar gaat nu verandering in komen! Ik lees boeken van Lemniscaat, gewoon omdat zij prachtige boeken uitbrengen en zal deze daarom dan ook steeds (weer gaan) recenseren. Wellicht komt er zo nu en dan een "werk"boek tussen de recensies. En ik lees dwarsliggers (uiteraard ;-) en ook die verschijnen hier in de recensies. Op naar een nieuwe start!

Henning Mankell - Zweedse laarzen

Het zelfstandig te lezen vervolg op Italiaanse schoenen is Zweedse laarzen. Het verhaal van Fredrik Welin, oud-chirurg, eilandbewoner.

Als Fredrik ligt te slapen brandt zijn huis af. Hij kan net op tijd ontsnappen. Uit onderzoek blijkt dat de brand is aangestoken. Hoewel hij er totaal geen baat bij heeft wordt hij toch in eerste instantie als verdachte aangemerkt. Zijn dochter Louise vraagt hem het huis opnieuw te laten bouwen.

Louise komt en gaat wanneer het haar uitkomt, zonder al te veel los te laten over haar leven. In kleine brokstukjes komen we steeds meer te weten. Ze maakt deel uit van een groepje vrijwilligers die een afspraak hebben gemaakt met de directie van het Rijksmuseum. Ze zamelen geld in, regelen auto's en ambulances met de simpele bedoeling ernstig zieke mensen nog één keer in hun leven de schilderijen van Rembrandt te laten zien.
Maar Louise is ook de zakkenroller die wordt aangehouden in Parijs. Op zoek naar hulp bij de ambassade zegt Fredrik "Mijn dochter is geen zaak, ze is een mens." Het zijn dit soort kleine zinnetjes die het boek subliem maken. Wanneer Fredrik haar vrij krijgt uit de cel ontdekt hij meer over zijn dochter. Zo blijkt ze getrouwd met Ahmed, een nachtwaker uit Algiers. In hun huis woont ook Mohammed, Ahmeds broer. Ahmed besloot voor hem te zorgen omdat zijn moeder daartoe niet in staat bleek. Mohammed is zwaar gehandicapt.

Stiekem is Fredrik Welin verliefd op Lisa Modin, verslaggeefster en net zo op zichzelf als Fredrik. Lisa heeft hem het ticket naar Parijs bezorgd alsook het hotel waar hij overnacht tijdens zijn verblijf. Als goede vrienden, aftastend, brengen ze af en toe geruime tijd samen door. Fredrik hoopt soms iets teveel, een mooi beschreven hunkeren.

Terwijl Fredrik nog in Parijs is belt de oude postbode Jansson hem op om te vertellen dat het huis van weduwe Westerfeldt in brand staat. Er moest dus wel een pyromaan op de eilanden actief zijn. Volgens Alexandersson (de rechercheur) is ook dit huis op verschillende plaatsen tegelijk gaan branden.

Enkele mensen die met tussenpozen in het boek voorkomen en een belangrijke rol spelen in het leven van Fredrik Welin:
Oslovski, een kluizenaarsvrouw die aan de overkant van de baai woont. Fredrik parkeert zijn auto op haar terrein. Ze sleutelt graag aan een oude DeSoto. Op een morgen ligt ze dood in haar garage, de bahco nog in haar hand. Wie haar auto na haar dood steelt blijft onbekend.
Nordin, de winkeluitbater. Ook hij sterft plotseling, de Zweedse laarzen welke Fredrik na de brand besteld had, zijn nog niet binnen. Zijn vrouw neemt de zaak over. Wanneer de laarzen na enkele weken arriveren is het de verkeerde maat.
Johansson, de oude postbode. Een eenzaam figuur, met een prachtige stem. Op de begrafenis van Harriet (beschreven in Italiaanse schoenen) zong hij het Ave Maria. Om het nieuwe jaar in te luiden zingt hij het lied op verzoek van Fredrik nogmaals. Lisa, Johansson en Fredrik vierden samen de overgang naar het nieuwe jaar. Iedereen weet dat hij altijd alle brieven, kaarten en pakjes opende en las. Maar niemand kende Johansson echt.

Een prachtig boek, met zinnen die je wilt onthouden, uitdrukkingen die je niet wilt vergeten. "Ik wist dat ze matineus was", wie zegt dit nog? Ook de volgende uitdrukking wil ik onthouden: "dit trok de kurk uit de laatste fles van verzameld fatsoen".
Een groot schrijver is heengegaan. Een groot man, met een enorm mooi hart, is heengegaan.

Wat de golven brengen - Fabio Genovesi

Als je eenmaal in dit boek zit wil je het echt niet meer wegleggen. Van uitgeverij Signatuur kreeg ik dit boek toegestuurd. Normaal zou ik dit niet gauw gaan lezen (als thrillerfan), maar ik ben blij dát ik het heb gelezen! De schrijfstijl is heel humoristisch maar tegelijkertijd zit er een bijzonder serieuze ondertoon in.

Luna is een albinomeisje dat worstelt met alles om haar heen: school, haar knappe broer die niet terug komt van vakantie, haar moeder die verscheurd is van verdriet. Zjot is geboren in Tsjernobyl. Hij kent zijn ouders niet. Er is hem wel een mooi verhaal verteld door de nonnen waarbij hij de eerste jaren is opgegroeid, maar nu woont hij in het Spookhuis bij opa die zijn opa niet is.

Fabio Genovesi beschrijft op wonderlijke wijze hoe Serena, haar zoon Luca en dochter Luna, Zjot en zijn opa, de vrienden Sandro, Marino en Rambo elkaar in het leven treffen. Met prachtige uitdrukkingen - een dodemuiskleurige regenjas klinkt toch stukken mooier dan een grijze jas?! - en bijzonder veel humor wordt het leven dan weer vanuit Serena, dan weer vanuit Luna of vanuit een van de anderen beschreven. Alsof je ze hóórt denken. Mooi zoals het gevoelsleven van een albinomeisje wordt uitgebeeld. Het beetje zien dat je kunt zien en verder kijken met je fantasie. Zjot die steeds gepest en vermeden wordt op school maar zo goed snapt wat Luna moet doormaken.

Wanneer Luna een klap krijgt van haar moeder loopt ze weg naar zee. Ze ziet niets, het is veel te licht voor haar. Maar ze verdwijnt in de golven zoals haar broer. Alleen wordt zij op tijd gered. Als ze wakker wordt in het ziekenhuis zit Serena naast haar bed. Luna denkt dat de zee haar een walvisbot geschonken heeft, een teken van haar broer. Stiekem is Sandro stapelverliefd op Serena. Hij durft dan ook niet te vertellen dat hij dat bot heeft neergelegd. Als Luna en Zjot op schoolreis gaan vertelt de juf over het Maanvolk die standbeeldmenhirs hebben achtergelaten in Pontremoli, een menselijk lichaam met een halve-maanshoofd.

Sandro ziet zijn kans. Als hij nu eens een beeld achterlaat op het strand met een aanwijzing dat de kinderen naar Pontremoli moeten gaan mét Serena natuurlijk....

Dit boek is een echte aanrader. Het zal me nog lang bijblijven! En ik wil ook eens naar Pontremoli...