Paal 15 - 15 schrijvers

15 schrijvers komen samen op Ameland en schrijven ieder hun verhaal. Alle 15 anders, spannend, ontroerend, anders. De meeste verhalen spelen zich af op Ameland (Oerd is geliefd), maar ook Terschelling en Schiermonnikoog doen mee. Stiekem had ik nog wel gehoopt op een verhaal dat zich op Texel zou afspelen.

Het zijn beslist niet allemaal spannende verhalen, historie en het gewone leven spelen een grote rol. Ik ga ook niet echt een voorkeur uitspreken voor één verhaal, daarvoor zijn ze ook te verschillend, maar er zijn ook wel vaak overeenkomsten. Zoals veel verhalen teruggrijpen naar gebeurtenissen in het verleden. De bundel is opgedeeld in seizoenen. Die meerwaarde zie ik zelf niet zo.

Er zijn toch 3 verhalen die er voor mij uitspringen. Toch een voorkeur dan? ;-)
Madeleine ten Thij laat het verhaal afspelen in 1825. Alsof je een inkijkje krijgt in "hoe het vroeger was". Esther van de Ven heeft een dubbele verteltrant, dat geeft een extra dimensie. En het plot van Esther van der Ham is geniaal!

Nu heb ik nog niets over de inhoud verklapt. Van dit boek ga je genieten, zeker als je een zwak hebt voor de waddeneilanden.

Bezoek van de knokploeg - Jennifer Egan

Wat een bijzondere manier om een boek te schrijven! De rode draad is Sasha, een kleptomane, assistente van platenproducer Bennie. Maar het zou ook Alex kunnen zijn, zijn eerste date is Sasha. Of is de rode draad toch "de tijd", de liefde en de muziek?
Ieder hoofdstuk is vanuit een ander gezichtspunt beschreven. Zelfs zodanig dat ik dit keer een kaart erbij gemaakt heb met de verhoudingen onderling. Daar kom je op een gegeven moment ook wel zonder zo'n kaart achter maar het hielp mij even om de draad niet te verliezen. Jennifer Egan schakelt van vroeger naar heden en weer terug. Een oude vriendengroep valt een beetje uit elkaar (door de tijd) maar ze vertellen wel allemaal hun verhaal op hun eigen manier. Kinderen zijn vrienden, groeien op en hebben hun eigen verhaal. Succesvol, stoned en losers door elkaar. Zeer verrassend. Alle personages behouden hun identiteit, zelfs als ze opgroeien.

Stervensgelukkig - Anneliese Mackintosh

Stervensgelukkig... wat moet ik me dáár nu bij voorstellen. Toen De Club van Echte Lezers dan ook een exemplaar beschikbaar stelde hoefde ik niet lang na te denken. Ik wil echt weten hoe je stervensgelukkig kunt worden. En ik was één van de gelukkigen die een exemplaar mocht ontvangen (deel 1 van "hoe word ik stervensgelukkig" met goed gevolg afgelegd).

Wat een heerlijk boek om te lezen. Ottila McGregor vind dat ze nu maar eens orde op zaken moet gaan stellen. Ze is dertig en dan kun je toch niet zo door blijven leven met iedere dag flink doordrinken en met Jan en alleman het bed in te duiken. Ze besluit dan ook om rigoureus de drank af te zweren, monogaam te worden en zoekt hulp bij een psycholoog om dit proces te begeleiden. Op een bijzonder hilarische maar af en toe ook bijzonder serieuze manier neemt ze de lezer mee in haar zoektocht naar "stervensgelukkig" worden. Het zit niet mee dat haar baas ook nog eens superaantrekkelijk is, haar zus ondertussen in een psychiatrisch ziekenhuis belandt, haar moeder het verlies van haar echtgenoot te boven probeert te komen door met jonge meiden uit te gaan, haar beste vriendin denkt dat haar zoektocht een grapje is...

Het boek is opgebouwd uit een aantal delen, doorspekt met citaten waarvan je denkt "hé die moet ik onthouden". Brieven, e-mails, transcripts van gesprekken, snapchats, gedachten (al dan niet neergeschreven in Het Kleine Geluks Boekje) en folders wisselen elkaar af. Het boek is nooit saai. De stukjes kunnen kort zijn (tenslotte kun je niet veel kwijt in een snapchat) of wat langer, maar je wilt maar blijven doorlezen.

Geluk is de kunst om de herinnering los te laten aan het onaangename dat geweest is.

Anoniem

Ondertussen snap ik hoe je het stervensgelukkig gevoel kunt krijgen. Je hebt zoveel soorten geluk: stil, luidruchtig, dol, fout, ernstig... Otilla vindt haar geluk uiteindelijk bij Thales, na heel wat overwonnen te hebben. En ik wens ze een stervensgelukkig leven samen.

Nogmaals dank aan Uitgeverij Atlas, ik heb genoten en zal dit boek zeker aanraden!

Samuel Bjørk - Ik reis alleen

Wat kun je nu beter meenemen als je alleen op reis gaat dan deze dwarsligger?

Nu had ik deze al eens gelezen voor de dwarsligger bingokaart (actie uit 2016) maar een herlezing was beslist geen verkeerd idee. Daarbij had ik toen geen review geschreven, en nu dus wel.

Mia Krüger, de depressieve rechercheur die op haar eigen eilandje wacht tot ze haar einde mag beleven. Maar dan krijgt ze bezoek van Holger Munch. De enige rechercheur waar ze echt respect voor heeft. Mia is een kei in het "anders denken". En gelukkig besluit ze om Holger toch een handje te gaan helpen. De 6-jarige Pauline is aan een springtouw opgeknoopt gevonden met om haar nek een bordje van de luchtvaartmaatschappij met de tekst "ik reis alleen". En op haar vingernagel het cijfer 1. Wie heeft de moordenaar eigenlijk op het oog? Waarom al die moorden? Al die verwikkelingen rondom Holger, is het wel juist dat hij de leiding heeft van dit onderzoek? Maar hoe zit het met Mia's verleden?

En dan Tobias. Hij woont met zijn broertje, zijn moeder en stiefvader in het bos. Hij is best avontuurlijk aangelegd, maar ook zeer beschermend naar zijn broertje toe. In het bos is ook een leefgemeenschap van de christelijke kerk. Daar wil Tobias meer van weten. En al helemaal als hij Rakel ontmoet.

De meeste recensies schrijf ik voor mezelf. Maar omdat anderen ze ook lezen geef ik ook weer niet teveel weg. Net genoeg dat ik zelf nog weet hoe het verder ging, wat de samenhang was. Ik kan deze pageturner eerste klas aan iedereen die van een goede thriller houdt aanbevelen.

Erfschuld – Arnaldur Indriđason

Waarom ik bij IJsland altijd aan winter, kou en slecht weer denk, weet ik eigenlijk niet. Maar de boeken van Arnaldur Indriđason zijn hartverwarmend goed geschreven! Niet al te veel buiten de (fictieve) feiten maar nét genoeg zodat je de beklemmende sfeer meepakt. Zijn boeken zijn één van de redenen dat dit eiland op mijn #bucketlist staat. Uiteraard als #dwarsligger gelezen :-)

Hoe een moord tijdens de Tweede Wereldoorlog, en meteen ook maar een cold-case uit in de jaren net ervóór, opgelost wordt in de tegenwoordige tijd. Maar wel meteen gevolgd wordt door een moord op een onschuldige wroeter naar de waarheid.

Konráđ, gepensioneerd maar nog steeds gepassioneerd als het om het ontrafelen van een mysterie gaat, onderzoekt waarom een hoogbejaarde man moest stikken in zijn eigen bed. Eindelijk volgt gerechtigheid voor Rósamunda, Hrund en Jónatan.

Ibiza - Kiki van Dijk

Dwarsligger heeft een actie... Drie voor de prijs van twee. Zo kun je (onderweg) extra lekker lezen. Zeker in een zinderende thriller als Ibiza. Geen hoogstaande literatuur, gewoon een lekker-wegleesboek.
Als ik aan Ibiza denk dan zie ik strand en veel natuur voor me. Zoiets haal ik ook uit het boek. Dan ga ik googlen en zie ik appartementsgebouwen of grote witte hotels bijna pal op het strand. Die dingen komen ook overal tevoorschijn waar zon in overvloed aanwezig is.
Ibiza (het eiland) staat niet op mijn verlanglijstje maar het boek las ik achter elkaar uit.

Oude liefde roest niet, jaloezie ook niet. Dit is ongeveer de strekking van het verhaal. Maar gelukkig weet Kiki van Dijk het in een spannend jasje te stoppen. Hoewel niet al te beschrijvend kreeg ik toch wel een idee van de omgeving (wat ik wel prettig vind). Onverwachte anekdotes uit het verleden laten je de samenhang snappen. Lekker lezen dus!

Al wat schittert - Eleanor Catton

Een 'Daverende leeservaring' volgens de Volkskrant... het is maar wat je daverend noemt? De eerste 1000 pagina's las ik omdat ik wist waar het zich afspeelde, niet omdat het nou zo boeide. Ik heb niets met astrologie (alle delen worden als astrologische beelden weggezet). Of Mercurius nou in Boogschutter of in Waterman staat, het zegt mij niets. Het voegt voor mij ook niets toe aan het verhaal. Vanaf pagina 1050 begon het boek me te "pakken". Ik wilde weten hoe het verder ging. Nog ruim 300 pagina's genieten dus. En als het niet in dwarsligger was verschenen had ik het nooit gelezen. Dit was tenminste nog handzaam (ook dik, maar "vatbaar"). Nieuw-Zeeland, 1866. Vanuit China, Engeland, Australië reist men af om het goud in Nieuw-Zeeland te gaan ontdekken. In die tijd nog met stoomschepen. De een is wat verder onderweg dan de ander maar uiteindelijk komen de meesten bij Dunedin aan of, aan de andere kant van het eiland, bij Hokitika. Ook op het eiland zelf wordt flink gereisd. Wat mij opviel was dat al het goud (blijkbaar) op het Zuidereiland te vinden is. De Maori's hebben dan nog de rust op het Noordereiland? Te Rau Tauwhare is de enige Maori die in het boek een rol speelt. Hij spreekt inmiddels al wat Engels. Met deze man had ik best nog eens een praatje willen maken. Behalve bijzonder veel gekonkel, jaloezie en fraude is er eigenlijk maar één echte rode draad in het verhaal: de opbloeiende liefde tussen Anna Wetherell en Emery Staines. En daar kom je pas bijna op het einde achter. Hoe belastingen ook toen al werden ontdoken wordt haarfijn uit de doeken gedaan. Het verhaal is bijzonder beschrijvend, zonder dat je voor je ogen ziet hoe het er daar nu eigenlijk uitziet. Goud, opium en laudanum zijn de sleutelwoorden.