zondag 6 januari 2019

Leugens - T.M. Logan

Wanneer leugens opstapelen, wat is de waarheid? Hoeveel kun je geloven? Wat pik je eigenlijk nog van je eigen partner? Klopt het wel wat ze zegt? Wie kun je nog wél vertrouwen? Wat een heerlijke pageturner is deze dwarsligger.

Wanneer Joe per ongeluk de auto van zijn vrouw spot en besluit haar te gaan verrassen.... krijgt het leven voor hem een verrassende wending! Waar is Ben ineens gebleven? Hij stalkt hem dagen achter elkaar. Maar de politie vertrouwt het niet. Moord zonder lijk. Dan besluit hij zelf op onderzoek uit te gaan.

Een absolute aanrader!

maandag 31 december 2018

De stenen aap - Jeffery Deaver

Toen ik net Het gebroken raam van Jeffery Deaver had gelezen zat ik nou niet direct te springen om nog een nieuw boek van hem. Ik vond het wel een aardige thriller maar beslist geen meesterstuk. Daarom heeft dat boek het ook nooit tot een recensie gebracht.

De stenen aap stond ernaast in mijn dwarsliggerkastje. En dus was hij aan de beurt. De titel intrigeerde me wel al heel erg lang. Een amulet die heel wat losmaakte, zo zou blijken. Wat een fantastisch goed boek!! Niet alleen zat het plot (en er waren er meer dan één) goed in elkaar, ondertussen werd een bijzonder inkijkje in de Chinese cultuur gegeven. Fictie, maar wel tegen een zeer realistische achtergrond.


Hoe kon Amelia Sachs zich zo laten bedotten? Waar haalt Lincoln Rhyme zijn onnavolgbare speurzin vandaan? Hoe kan De Schim zoveel ellende aanrichten zonder ooit maar opgepakt te worden? Ja, ik geloof best dat er op grote schaal mensensmokkel plaatsvindt. Of het echt op deze manier gebeurt weet ik uiteraard niet, maar Jeffery Deaver weet het wel te brengen als een waargebeurd verhaal. Omkoperij komt zeker ook in de hoogste kringen voor. En gerechtigheid komt mooi om de hoek kijken. Alles klopte. Iedereen die, in mijn ogen, gewroken moest worden is ook aan de kaak gesteld (of terecht aan zijn einde gekomen). Jammer dat ook enkele goede personen moesten sneuvelen, ik had ze graag een mooi leven verder gegund. Ik had De Schim wel een dodelijk einde gegund. Maar misschien kreeg hij dat ook nog wel, in het vervolg van het boek dat nooit geschreven is. Een open einde dat ik zelf mag fantaseren.

Dit boek moet je niet even tussendoor lezen. Soms overmant het me even en moet ik het wel even wegleggen. Om dan snel weer op te pakken. Ik vind het heerlijk om "ontspannen" veel bij te leren. Een aanrader!!

zaterdag 8 december 2018

Stukjes - Rob van Spanje

Alweer de derde bundel columns/stukjes door Rob van Spanje. De vorige twee (Vis op vrijdag en Ik hengel maar wat) waren al goed ontvangen, deze zeker ook! Ik "ken" Rob vanaf zijn eerste boek: Van werkloos tot depressief, dat in 2011 uitkwam. Net als in dat boek én in al zijn stukjes neemt Rob geen blad voor de mond. Hij schrijft wat hij denkt, houdt noemenswaardig geen rekening met overgevoeligheid. Depressie is een ziekte waar je gewoon over kunt schrijven, waar je echt niet zielig over hoeft te doen. Zo ook over kanker. Het treft meer mensen dan we zouden willen, helaas ook Rob. Maar zielig? Nee. Het is een ziekte welke nu eindelijk maar eens bespreekbaar moet worden gemaakt. En daar slaagt Rob wonderwel in. We mogen alle chemokuren "gezellig" meegenieten, niet op een vreselijke manier maar met de humor die hem zo kenmerkt.

We zijn gewend boeken van voor naar achter te lezen. Deze bundeling columns, eerder verschenen bij Banger Sisters in bijna wekelijkse stukjes-vorm, geeft je dan al snel een apart gevoel. Wil je "het leven" in chronologische volgorde lezen? Begin dan achteraan...

Hoewel Rob graag communiceert kun je ook stuiten op een ander stuk wijsheid van hem: "de vraag is oninteressant, het antwoord eveneens". Waarom heb je geleefd zoals je hebt gedaan? Vraag én antwoord vindt hij zinloos. Wijs! Zijn fb-vrienden bestaan uit een "zorgvuldig aantal geselecteerde gekken". Op zo'n moment ben ik stiekem wel een beetje blij dat ik gek ben. Want zijn stukjes wil ik niet missen.

Paal 15 - 15 schrijvers

15 schrijvers komen samen op Ameland en schrijven ieder hun verhaal. Alle 15 anders, spannend, ontroerend, anders. De meeste verhalen spelen zich af op Ameland (Oerd is geliefd), maar ook Terschelling en Schiermonnikoog doen mee. Stiekem had ik nog wel gehoopt op een verhaal dat zich op Texel zou afspelen.

Het zijn beslist niet allemaal spannende verhalen, historie en het gewone leven spelen een grote rol. Ik ga ook niet echt een voorkeur uitspreken voor één verhaal, daarvoor zijn ze ook te verschillend, maar er zijn ook wel vaak overeenkomsten. Zoals veel verhalen teruggrijpen naar gebeurtenissen in het verleden. De bundel is opgedeeld in seizoenen. Die meerwaarde zie ik zelf niet zo.

Er zijn toch 3 verhalen die er voor mij uitspringen. Toch een voorkeur dan? ;-)
Madeleine ten Thij laat het verhaal afspelen in 1825. Alsof je een inkijkje krijgt in "hoe het vroeger was". Esther van de Ven heeft een dubbele verteltrant, dat geeft een extra dimensie. En het plot van Esther van der Ham is geniaal!

Nu heb ik nog niets over de inhoud verklapt. Van dit boek ga je genieten, zeker als je een zwak hebt voor de waddeneilanden.

maandag 3 september 2018

Bezoek van de knokploeg - Jennifer Egan

Wat een bijzondere manier om een boek te schrijven! De rode draad is Sasha, een kleptomane, assistente van platenproducer Bennie. Maar het zou ook Alex kunnen zijn, zijn eerste date is Sasha. Of is de rode draad toch "de tijd", de liefde en de muziek?
Ieder hoofdstuk is vanuit een ander gezichtspunt beschreven. Zelfs zodanig dat ik dit keer een kaart erbij gemaakt heb met de verhoudingen onderling. Daar kom je op een gegeven moment ook wel zonder zo'n kaart achter maar het hielp mij even om de draad niet te verliezen. Jennifer Egan schakelt van vroeger naar heden en weer terug. Een oude vriendengroep valt een beetje uit elkaar (door de tijd) maar ze vertellen wel allemaal hun verhaal op hun eigen manier. Kinderen zijn vrienden, groeien op en hebben hun eigen verhaal. Succesvol, stoned en losers door elkaar. Zeer verrassend. Alle personages behouden hun identiteit, zelfs als ze opgroeien.

woensdag 15 augustus 2018

Stervensgelukkig - Anneliese Mackintosh

Stervensgelukkig... wat moet ik me dáár nu bij voorstellen. Toen De Club van Echte Lezers dan ook een exemplaar beschikbaar stelde hoefde ik niet lang na te denken. Ik wil echt weten hoe je stervensgelukkig kunt worden. En ik was één van de gelukkigen die een exemplaar mocht ontvangen (deel 1 van "hoe word ik stervensgelukkig" met goed gevolg afgelegd).

Wat een heerlijk boek om te lezen. Ottila McGregor vind dat ze nu maar eens orde op zaken moet gaan stellen. Ze is dertig en dan kun je toch niet zo door blijven leven met iedere dag flink doordrinken en met Jan en alleman het bed in te duiken. Ze besluit dan ook om rigoureus de drank af te zweren, monogaam te worden en zoekt hulp bij een psycholoog om dit proces te begeleiden. Op een bijzonder hilarische maar af en toe ook bijzonder serieuze manier neemt ze de lezer mee in haar zoektocht naar "stervensgelukkig" worden. Het zit niet mee dat haar baas ook nog eens superaantrekkelijk is, haar zus ondertussen in een psychiatrisch ziekenhuis belandt, haar moeder het verlies van haar echtgenoot te boven probeert te komen door met jonge meiden uit te gaan, haar beste vriendin denkt dat haar zoektocht een grapje is...

Het boek is opgebouwd uit een aantal delen, doorspekt met citaten waarvan je denkt "hé die moet ik onthouden". Brieven, e-mails, transcripts van gesprekken, snapchats, gedachten (al dan niet neergeschreven in Het Kleine Geluks Boekje) en folders wisselen elkaar af. Het boek is nooit saai. De stukjes kunnen kort zijn (tenslotte kun je niet veel kwijt in een snapchat) of wat langer, maar je wilt maar blijven doorlezen.

Geluk is de kunst om de herinnering los te laten aan het onaangename dat geweest is.

Anoniem

Ondertussen snap ik hoe je het stervensgelukkig gevoel kunt krijgen. Je hebt zoveel soorten geluk: stil, luidruchtig, dol, fout, ernstig... Otilla vindt haar geluk uiteindelijk bij Thales, na heel wat overwonnen te hebben. En ik wens ze een stervensgelukkig leven samen.

Nogmaals dank aan Uitgeverij Atlas, ik heb genoten en zal dit boek zeker aanraden!

woensdag 1 augustus 2018

Samuel Bjørk - Ik reis alleen

Wat kun je nu beter meenemen als je alleen op reis gaat dan deze dwarsligger?

Nu had ik deze al eens gelezen voor de dwarsligger bingokaart (actie uit 2016) maar een herlezing was beslist geen verkeerd idee. Daarbij had ik toen geen review geschreven, en nu dus wel.

Mia Krüger, de depressieve rechercheur die op haar eigen eilandje wacht tot ze haar einde mag beleven. Maar dan krijgt ze bezoek van Holger Munch. De enige rechercheur waar ze echt respect voor heeft. Mia is een kei in het "anders denken". En gelukkig besluit ze om Holger toch een handje te gaan helpen. De 6-jarige Pauline is aan een springtouw opgeknoopt gevonden met om haar nek een bordje van de luchtvaartmaatschappij met de tekst "ik reis alleen". En op haar vingernagel het cijfer 1. Wie heeft de moordenaar eigenlijk op het oog? Waarom al die moorden? Al die verwikkelingen rondom Holger, is het wel juist dat hij de leiding heeft van dit onderzoek? Maar hoe zit het met Mia's verleden?

En dan Tobias. Hij woont met zijn broertje, zijn moeder en stiefvader in het bos. Hij is best avontuurlijk aangelegd, maar ook zeer beschermend naar zijn broertje toe. In het bos is ook een leefgemeenschap van de christelijke kerk. Daar wil Tobias meer van weten. En al helemaal als hij Rakel ontmoet.

De meeste recensies schrijf ik voor mezelf. Maar omdat anderen ze ook lezen geef ik ook weer niet teveel weg. Net genoeg dat ik zelf nog weet hoe het verder ging, wat de samenhang was. Ik kan deze pageturner eerste klas aan iedereen die van een goede thriller houdt aanbevelen.