Reisverslag van een kat - Hiro Arikawa

Nooit gedacht dat ik ooit een boek zou lezen waarin een kat de hoofdrol speelt. Toch ben ik in deze dwarsligger begonnen.... en kon hem nauwelijks wegleggen om andere noodzakelijke dingen te doen.

Nana is een zwerfkat. Opgegroeid op straat weet hij z’n kostje wel te vinden. De motorkap van een zilverkleurige minivan is zijn lievelingsplekje om te slapen. Op een dag komt hij een fractie van een seconde een halve poot tekort en wordt weggeslingerd. De koplampen hadden hem verblind, suf komt hij bij in de struiken. Hij sleept zich terug naar de vertrouwde minivan, waar hij ondertussen al goede maatjes is geworden met de eigenaar. Die neemt hem dan ook in huis en zo wordt de zwerfkat een huiskat.

Het gaat jaren goed. Kat en man zijn duidelijk op elkaar gesteld. Maar dan besluit Satoru ineens dat Nana een ander onderkomen nodig heeft en begint het grote avontuur dwars door Japan. Een verslag over echte vriendschap. Het mooiste reisverslag dat een kat ooit geschreven kan hebben. Ook als je niet echt gek bent van katten is dit boek zo meeslepend. Dieren zien veel meer dan wij denken. Ze zijn slim, manipuleren, maar zijn zeker trouw. Ontroerend mooi!

Schilderslief - Simone van der Vlugt

Dat Simone van der Vlugt prachtige historische romans kan schrijven wist ik al. Ik keek dan ook uit naar het verhaal over Geertje Dircx, de, vrijwel onbekende, vrouw van Rembrandt van Rijn. De achterkant schrijft "meeslepend" en daar is geen woord van gelogen. Alles mocht blijven liggen want ik kon niet uit het verhaal. Natuurlijk zijn (bijna) alle gebeurtenissen verzonnen, maar dat stoort totaal niet.

Het leven van Geertje Dircx vanaf dat ze besluit haar eigen weg te gaan. Weg uit haar geboortedorp en weg van de stinkende vis. Werkend in de herberg leert ze Albert kennen. Als hij terugkomt van een lange zeereis besluiten ze te gaan trouwen. Helaas keert Albert niet terug van zijn volgende reis en zo is Geertje al op jonge leeftijd weduwe. Ze wordt gevraagd kindermeisje te worden. Zo kan ze in haar levensonderhoud voorzien. Helaas duurt dit slechts enkele jaren, de economie zit niet mee.
Geertje trekt naar Amsterdam. Ze heeft gehoord dat Rembrandt van Rijn een kindermeisje zoekt. Titus, het jongetje dat we van verschillende etsen en pentekeningen kennen, verliest zijn moeder Saskia aan de tering. En de rest verklap ik niet.

Wat speelt ook mee dat ik dit heerlijk om te lezen vind? Een stuk geschiedschrijving zoals ik vroeger graag geschiedenis op school gehad zou hebben. Geen saaie opsommingen en uit je kop stampen van jaartallen maar treffend vertellen over die tijd. Dat er meerdere burgemeesters in een stad waren (waarom is dat verdwenen?) en beschrijvingen van gerechtigheid in die tijd. Het spinhuis, regentessen, de rol van de kerkenraad, stuk voor stuk zo beschreven dat ik het voor me kan zien. Chapeau! En als klap op de vuurpijl ook nog de authentieke geschriften waarop dit boek gebaseerd is. Ik heb genoten!

Doodsbruid - Unni Lindell

Weer een eersteklas thriller van deze Noorse Queen. Een "ongeval" uit het verleden speelt een belangrijke rol bij de moord in het heden. Hoe tekent je jeugd je toekomst? Unni Lindell weet dit op een spectaculaire wijze te vertolken. Doordrenkt met afschuwelijke praktijken die "vroeger" gemeengoed waren in de psychiatrie, blijkt vroeger nog niet zo lang geleden. Hoe ziek kun je zijn? En hoeveel mensen werden ziek verklaard die het echt niet waren?

Er spelen verhaallijnen door elkaar en tóch kloppen deze perfect in het plaatje. En ook al ken je de dader, het einde blijft spannend. Cato Isaksen, Marian Dahle en Birka... ik houd van ze.

Wraak wordt sterk onderschat. Als je van een bloem houdt die op een ster woont, dan is het heerlijk om 's nachts naar de hemel te kijken - dan zijn alle sterren met bloemen versierd.

Hij doet niks, hoor! door Fiona Huisman

Of je nou een hondenliefhebber bent of niet, dit boek verhaalt zo leuk de belevenissen van Fiona met haar honden dat je steeds door wilt blijven lezen. Nergens heb je het gevoel dat het “‘t zoveelste vertelsel” is. Denk je eraan een hond aan te schaffen, en is je voornaamste drijfveer “omdat het je leuk lijkt”, lees dan vooral eerst dit boek en laat al die opvoedboeken of rasbeschrijvingen nog maar even liggen.

Zoals Fiona schrijft.... ik lag regelmatig dubbel om haar beschrijvingen van een moment. Zo treffend, je ziet het voor je. Fiona houdt duidelijk ook van grote honden. Haar nieuwste aanwinst is de beauceron, bijna een kalf zo groot. Een volwaardig huisgenoot zou je kunnen zeggen. En hoewel ik echt het gezelschap van een hond soms nog wel mis, weet ik nu helemaal zeker dat ik het houden van honden toch maar aan anderen overlaat voortaan.

Met dank aan Selfpub café voor het toesturen van dit boek. Een pareltje dat door Fiona zelf uitgegeven is bij uitgeverij EigenZinnig. Hij gaat naar de volgende lezer. Ik heb genoten en zal best nog wel eens terugdenken aan dit boek als ik “bepaalde honden met eigenaar” op mijn pad tref.

Ragdoll - Marionet - De wolven door Daniel Cole

De bladzijden uit deze dwarsliggers zijn aan elkaar genaaid, net als de lappenpop welke in het appartement tegenover dat van rechercheur Wolf wordt gevonden, de Ragdoll. Een loeispannend gloednieuw thrillerconcept.

Uiteraard blijft het niet bij dit ene lijk…. Terwijl Wolf samen met zijn collega’s een race tegen de klok begint, krijgt zijn ex-vrouw ook nog eens een lijst toegestuurd met zes namen en zes data waarop de anderen vermoord zullen worden. Wolf staat als laatste op deze lijst.

In de Marionet wordt een lijk gevonden dat op dezelfde manier is opgehangen als de lappenpop. Het verschil is enkele duizenden kilometers, dit lijk bevindt zich in New York. Nog een verschil: het woord LOKAAS staat op de borst gekerfd. Maar dan duikt er een lijk met POP op de borst op in Londen. Is er dan toch een verband? Wie is het lokaas? Wie zijn de poppen? Gaan deze mensen echt vrijwillig hun dood tegemoet?

Wanneer de gepensioneerde collega Finlay Shaw “zelfmoord” pleegt komen alle rechercheurs in touw om dit te verklaren én uit te zoeken. Hoewel er verschillende lijnen lopen naar zowel Ragdoll als Marionet is dit toch een compleet andere thriller. Verleden en heden lopen mooi in elkaar over in De Wolven.

Al met al een heerlijke serie om te lezen!

Karin Bloemen - Mijn ware verhaal

Sommige boeken laten zo'n diepe indruk achter dat ik geen recensie wil schrijven. Nu had ik al jarenlang groot respect voor Karin, dat is alleen maar groter geworden. Knap om dit verhaal te durven vertellen. Zoveel te herkennen. Schaamte en angst. Als je respect hebt voor Karin de cabaretière lees je haar boek.

De verloren kinderen - Diney Costeloe

Fictie? Maar dan wel gebaseerd op de waarheid, de keiharde waarheid over de eerste jaren na de tweede Wereldoorlog.

Rita en Rosie, 2 zusjes die het slachtoffer zijn van de na-oorlogse ellende. Hun vader is omgekomen in de oorlog. Hun moeder Mavis ontmoet een nieuwe man. Geen leuke, gezellige man maar eentje die beslist niet van haar kinderen houdt en eigenlijk alleen een makkelijk dak boven zijn hoofd wil. Nog voordat ze trouwen worden de meisjes al uit huis geplaatst. Eerst bij oma, en, hoewel ze moeder enorm missen, Rita en Rosie beleven een paar heerlijke onbezorgde weken. Totdat oma plotseling een ongeluk krijgt en in het ziekenhuis belandt. De meisjes gaan met een vriendinnetje mee naar huis maar daar kunnen ze niet blijven. Wanneer Mavis terugkomt van haar huwelijksreis begint de ellende pas echt. Jimmy, de stiefvader wordt razend en de meisjes worden in een EVER-Care-tehuis geplaatst.

Het weeshuis (waar dus ook niet- en halfwezen hun onderdak vinden) komt in zwaar weer terecht. De eigenaresse heeft al jaren terug een uitwijkplaats gevonden bij haar nicht in Australië. Rita en Rosie zitten in de laatste groep kinderen die naar Australië gestuurd wordt ‘om daar een nieuw leven op te bouwen’. Door twee lieve begeleidsters wordt de reis een feest. In Australië worden de zusjes hardhandig gescheiden en begint de ellende opnieuw. Wanneer het EVER-Care-huis in Engeland afbrandt stopt de toelage die de nicht ontvangt en moet er onderdak gezocht worden voor de achtergebleven kinderen. De huismoeders staan ook op straat. Mevrouw Watson heeft een zwak voor Rita en neemt haar mee.

Als Rita getrouwd is en haar eigen eerste kind heeft komen alle leugens en de jarenlang bewust achtergehouden informatie naar boven. Dit laatste deel las ik in het vliegtuig. Gelukkig had ik genoeg zakdoekjes bij me. Het is niet mogelijk dit met droge ogen te lezen. Ik hoop dat Rita (en alle kinderen waar zij symbool voor staat) nog vele mooie jaren mag leven, met een sprankje geluk waar ze recht op hebben.