Ravenzwart bloed door Kim Verheugen

Zelden las ik een boek dat zó goed de verknipte wereld van een kapot gezin weergeeft. Mishandeling en incest, je moet redelijk sterk in je schoenen staan om dit boek te kunnen lezen.

Via het Selfpub-café kreeg ik dit boek toegestuurd. Kim Verheugen heeft dit boek in eigen beheer bij Brave New Books uitgegeven. Gedurfd! Het boek wordt als een literaire thriller op de wereld gezet, maar had wat mij betreft net zo goed bij de Waar gebeurde verhalen kunnen staan. Het is nauwelijks voor te stellen dat het verhaal uit het boek echt gebeurd is. Nu is het dan ook fictie, maar wat er achter sommige voordeuren verscholen gaat zal het bevattingsvermogen van velen ook te boven gaan. Het feit dat de rest van de wereld niet ingrijpt in dit soort situaties is compleet onvoorstelbaar. De wereld wordt vást mooier als er wél gereageerd wordt.

Het meedogenloze verhaal wordt verteld door het kind in het verleden. Tess leeft in het heden, schijnbaar niet gehinderd door dat verleden. Dat is duidelijk schijn, ze heeft een muur opgetrokken die maar moeilijk te slechten is. Beide verhaallijnen wisselen elkaar consequent af, tot bijna op het einde. Het plot is verrassend, ik werd op het verkeerde been gezet. Wanneer Tess ontdekt dat ze een fout vriendje heeft aangetrokken zal ze koste wat kost daar zelf uitkomen, zonder hulp van anderen. Wanneer Tess dan verliefd wordt op haar collega krijgt ze een beschermingsdrift over zich. Tess heeft één heel groot geluk: haar hond die haar, hoe dan ook, altijd zal beschermen. Haar hond is haar redmiddel.

Dit boek is niet geschikt voor tere zieltjes. Toch raad ik dit boek van harte aan. Al was het maar om in te laten zien dat het leven niet in ieder gezin harmonieus verloopt.

De tafel van Tarzan - Xander Jongejan

Indrukwekkend! Via Selfpub café kwam ik in aanraking met dit boek. De titel intrigeerde mij, ik had niets van tevoren gelezen, geen inhoud, geen recensies. Blanco begon ik dus.

Vader en Zoon vertellen beurtelings een deel van hun verhaal. Het boek begint eigenlijk met het einde. Maar dat heb je pas later door.

De vader vertelt de herinneringen aan zijn zoon, zijn herinneringen aan het mooie leven met zijn vrouw maar ook hoe deze tijd ineens stopt en overgaat in een compleet andere wereld. Zijn ontsnapping aan die wereld door een affaire te (laten) beginnen en eindigen. Zijn onmacht hiermee om te gaan.

De zoon begint bij zijn vroegste jeugdherinneringen. Hij wilde begrepen en gerespecteerd worden door zijn vader. Zijn moeder speelt in zijn leven een meer ondergeschikte rol. Zeker omdat in zijn beleving zijn moeder eigenlijk al lang apathisch aanwezig is. De laatste jaren woont hij bij zijn oma, samen met Tarzan, zijn kat, maar eigenlijk de kat van de buren.

Het trieste einde is een mooie afsluiting van het boek. Geen boek dat je met plezier leest, wel beslist een boek dat je raakt.

Holy Trientje - Anne-Gine Goemans

Vroeger stond ook ik op de barricades, protesteerde ik bij de KEMA, zat op straat voor Dodewaard, op de fiets naar Kalkar - die ging tenminste nooit open. De rest van de lijst bespaar ik je. Het is dan ook niet heel vreemd dat Holy Trientje hoog op mijn verlanglijstje stond.
Het boek begint in mei 1976, ongeveer het jaar waarop ook ik actief werd in de anti-kernenergiebeweging. Verzamelen van informatie zat er al vroeg in, ik maakte complete lijsten met films en boeken die de medemens zou kunnen/moeten wakker schudden. Zou dit boek toen al geschreven zijn dan had het beslist niet ontbroken op de lijst.

Regina, 6 jaar oud, is met haar oma en tante Trientje naar een protestdemonstratie tegen het legaliseren van abortus. Tante Trientje, non, ging niet zozeer uit protest mee, zij denkt behoorlijk liberaal. Hansje, het nichtje van tante Trientje, legt het drietal vast op foto: oma schudt belerend haar vinger naar tante en Regina, hoe durven ze juist dáár te gaan picknicken - in het "kamp van de vijand". De foto gaat viraal, alle nieuwsstations pikken hem op.

Zo'n 40 jaar later trekt Regina op verzoek van tante Trientje naar Washington DC om daar Sister Kathleen te ontmoeten. Deze non zat in de gevangenis van Brooklyn omdat ze de grootste nucleaire opslagplaats voor kernwapens in Amerika was binnengedrongen. Tante Trientje wilde dolgraag weten hoe en wat, het reizen liet ze liever aan Regina over, zij wil ook een dergelijk statement maken. Enkele jaren daarvoor was tante Trientje een Japanse dame tegengekomen op de kerstmarkt. De opbrengst van die markt ging geheel naar de slachtoffers van Fukushima. Het wordt Regina al snel duidelijk dat zo'n actie heel wat voorbereidingen vergt, en in ieder geval niet alleen door tante Trientje uitgevoerd kan worden.

Yoshida Kawamoto noteert dagelijks de straling die hij oploopt als gevolg van de kernramp in Fukushima. Niet alleen zijn alle dierbaren verdwenen, ook zijn angst voor radioactiviteit. Zijn vrouw en dochter proberen een nieuw leven op te bouwen, hij vertrekt/vlucht zelf uiteindelijk naar zijn oom en tante in Nederland.

Hansje woont samen met haar kleinzoon Arend. Hij wil graag in haar voetsporen treden en fotograaf worden. Niet zomaar een fotograaf van kiekjes, hij dacht meer aan het vastleggen van dingen die ertoe doen. Hansje had leren fotograferen tijdens haar eerste -en enige- baantje bij fotozaak Flits. Mislukte foto's van klanten inspireren haar om bewust mislukte momenten vast te leggen. Het toeval brengt haar bij diverse protestdemonstraties.

Bonnie is geboren op de Marshall-eilanden. Het zijn de eilanden waar de Amerikanen ongegeneerd hun kernproeven houden. Dat de bevolking kampt met doodgeboren en mismaakte kinderen, deert hen blijkbaar niet. Wanneer het té erg wordt - en onder het mom dat de zeespiegel stijgt - verschepen ze de bevolking gewoon naar een ander eiland, er zijn er genoeg. Oma Wonder maakt haar eigen recepten uit puur natuur. Ze had alleen geen medicijn gevonden tegen kinderen met een staart, 11 tenen of kolossale hoofden.
Toen oma 18 jaar was sneeuwde het op het tropische eiland. Nog voor de zon onderging moest iedereen overgeven, 10 dagen later vielen haren en nagels uit en liet hun verbrande huis los.
Bonnie weet te ontsnappen aan het eiland, en gaat politicologie aan de universiteit van Honolulu studeren. Even later ontmoet ze Maarten de Groot en trouwt met hem. Hij neemt haar mee naar Nederland.

Wat volgt is een prachtig verslag van het verweven leven van tante Trientje, Regina, Hansje, Yoshida, Bonnie en Arend. Verschillen tussen Nederland en Japan, een kijkje in het leven op de Marshall-eilanden, maar ook hoe Regina omgaat met haar demente vader en diens pogingen zich staande te houden. Hoe Bonnie zelfstandig wordt en Yoshida toegeeft dat ook hij leukemie heeft. Tante Trientje bepaalt waar de protestactie zal plaatsvinden. Het hele proces wordt op een mooie manier verteld. Ik kan iedereen aanraden dit boek te lezen.

De bijenhouder van Aleppo - Christy Lefteri

Bijenhouder Nuri en zijn vrouw Afra zijn gelukkig met de bijen, hun zoon Sami en haar kunst in Syrië. Nuri heeft samen met zijn neef Mustafa een imkerij aan de rand van de woestijn. Van alle honing worden ook bijproducten gemaakt en verkocht. De neven boeren goed. Afra maakt bijzondere schilderijen die op de Soek verkocht worden. Sami is een wijs 7-jarig jongetje als de oorlog wel erg dichtbij komt. Vandalen steken op een nacht alle korven in brand. Mustafa en Nuri weten nu dat ze moeten vertrekken.

Het afschuwelijke relaas van de oorlog, Mustafa gaat in een mortuarium werken om de doden de laatste eer te bewijzen. Op een dag treft hij zijn zoon Firas op tafel aan. Hij is gedood door de extremisten. Mustafa weet nu dat hij moet vluchten. Zijn vrouw Dahab en dochter Aya heeft hij al vooruit gestuurd naar Groot-Britannië. Hij vraagt Nuri mee te gaan om Afra en hun zoon Sami te beschermen. Afra wil nog niet weggaan. Een week na de dood van Firas sterft Sami in de armen van Afra, getroffen door een bom. Afra is vanaf dat moment blind. Wanneer Nuri letterlijk oog in oog komt met een machinegeweer krijgt hij nog één kans om in leven te blijven. Die nacht worden ze wakker en vluchten hun schuilkelder in. Hun huis wordt overhoop gehaald. Ook voor Afra is het nu duidelijk dat blijven in haar land niet langer mogelijk is.

Wat volgt is het onmogelijke verhaal van "de vluchteling". Opgejaagd, bespuwd, verafschuwd, vies, moe, getraumatiseerd, waanbeelden... niets blijft hun bespaard. Als door een wonder redden Nuri en Afra de overtocht. In Griekenland wacht hun meer vernederingen. Mensensmokkelaars verdienen flink, niet alleen aan het geld dat de vluchteling hun betaalt om gered te worden. Ook door smerige karweitjes in de nacht te laten opknappen. Nuri wil met Afra naar Groot-Britannië, naar Mustafa die daar een nieuw bestaan heeft opgebouwd met nieuwe bijen. Het is zo ongeveer de duurste reis die je kunt bedenken, niet alleen in geld.

Christy Lefteri besloot dit boek te schrijven nadat ze als vrijwilliger had gewerkt in de opvangcentra van Athene. Nadat ze talloze verhalen had gehoord van vluchtelingen uit vooral Syrië en Afghanistan. Hoewel fictie, is het zo geloofwaardig geschreven dat het het verhaal van iedere vluchteling kan zijn. Respect is wat me het hele boek door bijblijft. Respect voor de medemens, afschuw voor iedere oorlog. Het boek heeft enkele prachtige overgangen waardoor het verhaal nog meer beklijft.

Ik staar naar de nacht omdat ik bang ben voor
de duisternis
viel en wij bevonden ons in Bab-al-Faray, in de oude stad.

In iemand die je kent, huist altijd een persoon die je niet kent.

De stad en het vuur - Walter Lucius

Dankzij uitgeverij Luitingh-Sijthoff las ik het derde deel in de Hartland-serie. Geen moment had ik het idee dat ik twee delen gemist had. Pas achteraf kwam ik tot de conclusie dat ik toch zeker ook de eerste 2 delen wil lezen, gevolgd door nogmaals dit boek (wat beslist geen straf is om nog een keer te lezen). Waarom wil(de) ik zo graag dit boek lezen? Het speelt zich deels af in Afghanistan tijdens de oorlog. Privé had ik hierover wel enige informatie ontvangen als jong volwassene, maar ik wilde wel meer weten. Hoe het was om daar te wonen en te leven als journalist, en dan ook nog een buitenlandse journalist.

Farah Hafez ontvluchtte Afghanistan nadat haar vader tijdens een staatsgreep werd vermoord. Haar pad kruist dat van Paul Chapelle, buitenlandjournalist. Inmiddels is Farah onderzoeksjournaliste, een perfecte combinatie. Hoewel Paul vanuit Moskou werkt en Farah teruggegaan is naar Afghanistan om haar vader na 30 jaar de laatste eer te bewijzen, werken de 2 journalisten aan eenzelfde doel.

Het boek wordt vanuit verschillende gezichtspunten beschreven, Raymond Chapelle (de vader van Paul) begint zijn verhaal in 1968 en eindigt in 1978. Farah en Paul vertellen hun verhaal tussendoor, in 2009, om in 2010 prachtig te eindigen. Geen moment is dit storend, sterker nog, het is een heel prettige manier van lezen. Het geeft achtergrondinformatie, inzicht in hoe alles ontstaan is.
Er zullen genoeg recensies te vinden zijn die meer prijsgeven over het verhaal. Ik vind dat zonde. Ik kan alleen maar aanraden om dit boek te gaan lezen. Ik zal later in de commentaren schrijven of dat als derde boek zou moeten (hoewel ik dus geen moment gemist heb dat ik de andere delen -nog- niet gelezen heb).

Ik lees overal dat deze trilogie de vergelijkingen met Stieg Larsson kan doorstaan, zelfs glansrijk. Eerlijk gezegd vind ik dit boek, zeker als derde boek, stukken beter dan de Milenniumtrilogie. Geen moment heb ik het idee gehad dat er “een verhaal” verteld werd. Het boek leefde voor mij. Zoals het leven in Afghanistan beschreven wordt, zowel in verleden als heden, komt waarheidsgetrouw over. Daarbij klopt alles qua tijdsbeeld en regeringsleiders. Niets afgeraffeld, geen fake news. Natuurlijk zijn de personages verzonnen, maar ze hadden echt kunnen leven.

Reisverslag van een kat - Hiro Arikawa

Nooit gedacht dat ik ooit een boek zou lezen waarin een kat de hoofdrol speelt. Toch ben ik in deze dwarsligger begonnen.... en kon hem nauwelijks wegleggen om andere noodzakelijke dingen te doen.

Nana is een zwerfkat. Opgegroeid op straat weet hij z’n kostje wel te vinden. De motorkap van een zilverkleurige minivan is zijn lievelingsplekje om te slapen. Op een dag komt hij een fractie van een seconde een halve poot tekort en wordt weggeslingerd. De koplampen hadden hem verblind, suf komt hij bij in de struiken. Hij sleept zich terug naar de vertrouwde minivan, waar hij ondertussen al goede maatjes is geworden met de eigenaar. Die neemt hem dan ook in huis en zo wordt de zwerfkat een huiskat.

Het gaat jaren goed. Kat en man zijn duidelijk op elkaar gesteld. Maar dan besluit Satoru ineens dat Nana een ander onderkomen nodig heeft en begint het grote avontuur dwars door Japan. Een verslag over echte vriendschap. Het mooiste reisverslag dat een kat ooit geschreven kan hebben. Ook als je niet echt gek bent van katten is dit boek zo meeslepend. Dieren zien veel meer dan wij denken. Ze zijn slim, manipuleren, maar zijn zeker trouw. Ontroerend mooi!

Schilderslief - Simone van der Vlugt

Dat Simone van der Vlugt prachtige historische romans kan schrijven wist ik al. Ik keek dan ook uit naar het verhaal over Geertje Dircx, de, vrijwel onbekende, vrouw van Rembrandt van Rijn. De achterkant schrijft "meeslepend" en daar is geen woord van gelogen. Alles mocht blijven liggen want ik kon niet uit het verhaal. Natuurlijk zijn (bijna) alle gebeurtenissen verzonnen, maar dat stoort totaal niet.

Het leven van Geertje Dircx vanaf dat ze besluit haar eigen weg te gaan. Weg uit haar geboortedorp en weg van de stinkende vis. Werkend in de herberg leert ze Albert kennen. Als hij terugkomt van een lange zeereis besluiten ze te gaan trouwen. Helaas keert Albert niet terug van zijn volgende reis en zo is Geertje al op jonge leeftijd weduwe. Ze wordt gevraagd kindermeisje te worden. Zo kan ze in haar levensonderhoud voorzien. Helaas duurt dit slechts enkele jaren, de economie zit niet mee.
Geertje trekt naar Amsterdam. Ze heeft gehoord dat Rembrandt van Rijn een kindermeisje zoekt. Titus, het jongetje dat we van verschillende etsen en pentekeningen kennen, verliest zijn moeder Saskia aan de tering. En de rest verklap ik niet.

Wat speelt ook mee dat ik dit heerlijk om te lezen vind? Een stuk geschiedschrijving zoals ik vroeger graag geschiedenis op school gehad zou hebben. Geen saaie opsommingen en uit je kop stampen van jaartallen maar treffend vertellen over die tijd. Dat er meerdere burgemeesters in een stad waren (waarom is dat verdwenen?) en beschrijvingen van gerechtigheid in die tijd. Het spinhuis, regentessen, de rol van de kerkenraad, stuk voor stuk zo beschreven dat ik het voor me kan zien. Chapeau! En als klap op de vuurpijl ook nog de authentieke geschriften waarop dit boek gebaseerd is. Ik heb genoten!